ก่อนที่อยู่วัดท่าซุงนะฉันอยู่กระต๊อบ
เงินร้อยก็หายากสำหรับเงินทำบุญ คาถาวิระทะโย
ก็ทำเรื่อยๆ ไป ต่อมาท่านก็มาหา ก็บอกว่า คาถาบทนี้นะ ที่เขาทำพระวัดพนัญเชิงองค์แรก
มีเจ้าอาวาสองค์แรกท่านไปนั่งกรรมฐาน และเสกด้วยคาถาบทนี้
๓ ปี ท่านให้ดูตัวอย่างวัดพนัญเชิงเงินขาดไหม
ฉันก็ทำมาเรื่อย
มาอีกปีหนึ่ง กำลังบวงสรวง ท่านบอกว่า "คาถาบทนี้เป็นคาถาเงินแสนนะ"
ก็ใช้คาถาบทนั้น มาประมาณครึ่งปี คนมาทอดกฐินผ้าป่าได้เงินเป็นแสน
นี่เห็นชัดนะ
แล้วต่อมา
อีกปีหนึ่ง ท่านบอกว่า "คาถาบทนี้เป็นคาถาเงินล้านนะ"
ให้ว่าต่อเนื่องกันไป แล้วไปลง "คาถาวิระทะโย"
ต่อมาก็จริง ๆ เพราะปี ๒๕๒๗ ก็ใช้เงินล้านเป็นเดือน ซึ่งไอ้อย่างนี้เราก็คิดไม่ออก
ต้องค่อย ๆใจเย็น ๆ
เวลาว่าไป
อย่าไปว่าหวังเอาลาภ คือ ต้องภาวนาด้วยนะ ถ้าทางที่ดี เวลาภาวนากรรมฐาน
พอจิตสบายน่ะ ต่อเลย เพราะเวลากรรมฐานนี่จิตเป็นฌานใช่ไหม
เอาอย่างนี้ดีกว่า เวลาฝึกมโนมยิทธิออกไปให้ได้นั้นออกไปเดี๋ยวเดียวก็ได้
ออกไปได้นี่ จิตเป็นฌาณ ๔ เข้าเขตพระนิพพาน ได้จิตสะอาด
ถึงที่สุด กลับลงมาด้วยคาถาบทนี้เลย มากน้อยก็ช่างให้หลับไปเลย
คือ ถ้าจิตสะอาดมากผลก็เกิดเร็ว
ก็สงสัยเหมือนกันนะ
เมื่อปี ๒๕๒๖ ท่านบอกว่า ปี ๒๕๒๗ มีอะไรบ้างก็ตุน ๆ ไว้บ้างนะ
ปี ๒๕๒๘ จะเครียดมาก การค้าของใคร ถ้าทรงตัวได้ก็ถือว่า
ดีไว้ก่อน อันนี้ท่านบอกว่า "ถ้าลูกเราจะจนก็จนไม่เท่าเขา"
|