พระครูปลัดอนันต์ พัทธญาโณ -- สงสารหลวงพ่อ
สงสารหลวงพ่อ พระครูปลัดอนันต์ พัทธญาโณ
เมื่อฉันเห็นหลวงพ่อป่วยหนักทีไร
ฉันนั้นเศร้าใจทุกที มีอยู่วันหนึ่ง เมื่อปี พ.ศ.๒๕๒๘ หลังฝึกมโนมยิทธิเต็มกำลัง
๑ วัน ตอนเช้า
ฉันเดินไปตึกกลางน้ำ ฉันเห็นหลวงพ่อนั่งอยู่และท้องบวมใหญ่
เข้าไปกราบและถามท่าน ท่านบอกว่าปัสสาวะไม่ออกมา ๒ วันแล้ว
ฉันตกใจมากและกราบเรียนถามท่านว่าหลวงพ่อปวดท้องมากไหมครับ
ท่านบอกว่าปวด ฉันสงสารท่านจับใจ น้ำตานั้นไหลออกมา
ไม่รู้ตัวเลย เมื่อท่านเห็นฉันเสียใจ ท่านบอกว่า คุณไปตามหมอมาซิ
ฉันรีบโทรศัพท์มากรุงเทพฯ เชิญหมอประสิทธิ์ ฟูตระกูลมา
คุณหมอท่านก็ดีเหลือเกินมาถึงวัดประมาณเที่ยงกว่าๆ หมอบอกว่าต่อมลูกหมากเบียดกระเพาะปัสสาวะ
เมื่อสวนแล้ว ปัสสาวะออก
ประมาณ ๒,๐๐๐ ซีซี ตอนหลังหลวงพ่อท่านบอกว่ามารจะมาริดรอนความดีของพวกที่ฝึกมโนมยิทธิเต็มกำลัง
ถ้าท่านไม่สอนพวก
ญาติโยมก็ไม่มา เพราะเป็นบุญใหญ่มาก ขณะที่เขียนต้นฉบับนี้อยู่
เป็นวันที่ ๑ กุมภาพันธ์ ๒๕๓๓ ตอนบ่าย ๓ โมงครึ่ง วันนี้ก็ล้าง
ท้องท่านอีก ก่อนท่านล้างท้องก็อาเจียนอีก ๑ กระโถน การอาเจียนเสียแรงมาก
และอาเจียนทุกวันอย่างนี้ วันนี้ก็ล้างท้อง ๒ ครั้ง
ฉันยาถ่ายอีก ๑๒๐ เม็ด(เราปกติฉันแค่ ๕ เม็ดเท่านั้น) และยังฉันยาน้ำที่เป็นยาถ่ายอีกขนานหนึ่ง
๓ ถ้วยยา ยาถ่ายนี้ฉันทุกวัน
ก่อนที่หลวงพ่อจะเข้าไปสอนกรรมฐานที่บ้านซอยสายลม จะป่วยหนักอย่างนี้ทุกที
ท่านบอกว่า "คนที่มาหาผมที่บ้านซอยสายลม
เขาเป็นนักบุญและเป็นคนดี จำเป็นต้องไปเจริญศรัทธาเขา แม้ผมจะป่วยมากก็ต้องไป"
เกือบทุกวันตอนเย็นหลวงพ่อจะเดินเวียนรอบพระวิหาร
๑๐๐ เมตร ท่านก็ชี้ให้ดูกุฏิท่าน ท่านบอกว่า "ฉันสร้างวัดเสียใหญ่
ส่วน
ฉันนั้นอยู่เล้าเป็ด" (ห้องที่ท่านอยู่นั้นสร้างไว้เบี้ยวๆ
ห้องส้วมก็เบี๊ยว แถมที่ต้มน้ำก็เป็นขดลวดแช่น้ำอันตราย ตอนนี้มีคุณเกียว
อยู่ ปราณบุรีซื้อเครื่องต้มน้ำมาเปลี่ยนให้ใหม่) ฉันปรึกษากับพระปลัดวิรัช
จะทำห้องน้ำให้ใหม่ พอท่านรู้เท่านั้นท่านไม่ยอม(รา
คา ๑๒๐,๐๐๐ บาท) เพราะเรากลัวท่านหกล้มและเป็นอันตรายมาก และท่านใช้ห้องน้ำบ่อยมาก
เหตุที่สงสารท่านมาก เพราะ
ท่านอยู่เพื่อเรา ท่านเคยพูดไว้ว่า ถ้าพวกลูกๆ ไม่เอาดีกัน
ท่านก็จะจากเราไป ลองนึกดูแล้วแม้ท่านป่วยมากๆ ท่านก็สอนกรรม
ฐาน มิได้ขาด คิดแล้วบุญคุณของท่านนั้นที่สอนให้เรารู้จักธรรมะ
รู้จักพระรัตนตรัย รู้จักพระนิพพาน ไม่มีค่าอะไรจะตอบแทน
ท่านได้เลย เมื่อเราสงสารท่านมากแค่ไหน หลวงพ่อท่านสงสารพวกเราเป็นร้อยเท่าทวีคูณเพราะท่านลำบากอยู่เพื่อเราจริงๆ
พิมพ์โดย : webmaster
